Dag 4 — The Pink Burpee Club (roze is ook gewicht)
18 februari 2026
Er hangt een roze vlag in de box. Chrisfit zegt dat hij neutraal is. Zijn pupil zegt iets anders.
Er hing ineens een vlag. Wit doek. Roze erop. Niet “leuk-roze”. Roze-roze. Het soort roze dat je voelt voordat je het ziet.
Chrisfit keek ernaar alsof iemand net had voorgesteld om burpees met gevoel te doen.
“Mooi,” zei hij. “We zijn inclusief.”
Niemand geloofde hem. Niet omdat hij mensen haat. Omdat hij vooral alles haat dat tijd kost — en kleur kost hem altijd tijd. Zijn brein werkt simpel:
- zwart = serieus
- oranje = sneller
- roze = … gesprek
En Chrisfit voert geen gesprekken. Chrisfit voert herhalingen uit.
Het team heet officieel The Pink Burpee Club. Chrisfit noemt ze “Team Roze”. Of soms, als hij zich echt groots voelt:
“De Zwarte Kralingse Gracht.”
Scar zei: “Dat is niet eens…” Chrisfit zei: “Precies. Daarom is het sterk.”
Het mooiste is: hij traint ze dus. Dus ze gaan het goed doen. Niet omdat roze magie is, maar omdat Chrisfit iedere burpee telt alsof het een misdrijf is.
Alleen… in alle eerlijkheid? Als je hem nú vraagt wie er precies in dat team zitten, krijg je geen namen. Je krijgt een inventaris:
- Roze 1
- Roze 2
- Roze 3
- Roze 4
Scar heeft hun namen in een spreadsheet. Chrisfit heeft hun zwakke plekken in zijn hoofd.
En toch — het moet gezegd worden — ze zijn sterk. Ze bewegen strak. Ze ademen alsof het optioneel is. Ze burpee’en alsof de vloer hen beledigd heeft.
Chrisfit staat erbij en probeert neutraal te blijven. Dat lukt ongeveer net zo goed als een “korte” warming-up bij hem.
Als ze winnen, zegt hij:
“Logisch. Ik coach.”
Als ze verliezen, zegt hij:
“Roze.”
Wil je weten over welk team we het hebben (en waar Chrisfit z’n “neutrale” mening straks parkeert)? Hier: